BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρίας -::- Οἰκουμενικὸ Πατριαρχείο//NONSGML kigkonsult.se iCalcreator 2.41.92// CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH UID:37633061-3431-4036-b863-666466613930 X-WR-CALNAME:iCagenda X-WR-CALDESC:Event Management Extension for Joomla! X-WR-RELCALID:3E26604A-50F4-4449-8B3E-E4F4932D05B5 X-WR-TIMEZONE:Europe/Vienna BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Vienna TZUNTIL:20280326T010000Z BEGIN:STANDARD TZNAME:CET DTSTART:20251026T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 RDATE:20261025T030000 RDATE:20271031T030000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZNAME:CEST DTSTART:20260329T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 RDATE:20270328T020000 END:DAYLIGHT END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT UID:65346433-3834-4033-a334-653734653963 DTSTAMP:20260814T063343Z CATEGORIES:Heiligenkalender CLASS:PUBLIC DESCRIPTION;ALTREP="CID:": Βιβλικὰ Ἀναγνώσματα\n\nἘωθινὸ\nἈπόστολος\nΕὐαγγέλιο\n\n \nἘπὶ τὰς Πηγάς\n7 η Σεπτεμβρίου: Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ ΤΙμίου Σταυροῦ\nΛειτουργικὰ κεί μενα τῆς ἡμέρας\n\nΟΡΘΡΟΣ\nΚαθίσματα. Κάθισμα Α´ Ἦχος δ´\nἈναβλέψασαι τοῦ τάφου τὴν εἴσοδον\, καὶ τὴν φλόγα τοῦ Ἀγγέλου μὴ φέρουσαι\, αἱ Μυροφόροι σ ὺν τρόμῳ ἐξίσταντο λέγουσαι· Ἆρα ἐκλάπη\, ὁ τῷ λῃστῇ ἀνοίξας Παράδεισον\; ἆρα ἡγέρθη\, ὁ καὶ πρὸ πάθους κηρύξας τὴν ἔγερσιν\; Ἀληθῶς ἀνέστη Χριστὸς ὁ Θεός\, τοῖς ἐν ᾅδῃ παρέχων ζωὴν καὶ ἀνάστασιν.\nΔόξα Πατρί...\nἙκουσίᾳ Σ ου βουλῇ\, Σταυρὸν ὑπέμεινας Σωτήρ\, καὶ ἐν μνήματι καινῷ ἄνθρωποι ἔθεντο θνητοί\, τὸν διὰ λόγου τὰ πέρατα συστησάμενον· ὅθεν δεσμευθεὶς ὁ ἀλλότριος θάνατος δεινῶς ἐσκυλεύετο καὶ οἱ ἐν ᾅδῃ ἅπαντες ἐκραύγαζον\, τῇ ζωηφόρῳ ἐ γέρσει Σου· Χριστὸς ἀνέστη\, ὁ ζωοδότης\, μένων εἰς τοὺς αἰῶνας.\nΚαὶ νῦν καί ἀεί... Ἦχος αʹ. \nΤεχθεῖσα παραδόξως\, στειρωτικῶν ἐξ ὠδίνων\, παρθενι κῶν ἐκ λαγόνων\, ἐκύησας ὑπὲρ φύσιν· ὡραῖος φανεῖσα γὰρ βλαστός\, ἐξήνθησα ς τῷ κόσμῳ τὴν ζωήν· διὰ τοῦτο αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν\, βοῶσί σοι Θεοτόκε · Δόξα τῇ νῦν προόδῳ σου σεμνή· δόξα τῇ παρθενίᾳ σου· δόξα τῇ κυοφορίᾳ σου \, μόνη Πανάχραντε. \nΚάθισμα Βʹ\n Ἀνέστης ὡς ἀθάνατος\, ἀπὸ τοῦ ᾅδου Σωτή ρ· συνήγειρας τὸν κόσμον σου\, τῇ ἀναστάσει τῇ σῇ\, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἔθ ραυσας ἐν ἰσχύϊ\, τοῦ θανάτου τὸ κράτος· ἔδειξας Ἐλεῆμον\, τὴν ἀνάστασιν π ᾶσι· διό σε καὶ δοξάζομεν\, μόνε Φιλάνθρωπε.\nΔόξα Πατρί... Ἦχος δʹ\n Ἐκ τ ῶν ἄνω κατελθών\, τῶν ὑψωμάτων Γαβριήλ\, καὶ τῇ πέτρα προσελθών\, ἔνθα ἡ π έτρα τῆς ζωῆς\, λευχειμονῶν ἀνεκραύγαζε ταῖς κλαιούσαις· Παύσασθε ὑμεῖς\, τῆς θρηνώδους κραυγῆς\, ἔχουσαι ἀεί\, τὸ εὐσυμπάθητον· ὃν γὰρ ζητεῖτε κλαί ουσαι\, θαρσεῖτε\, ὡς ἀληθῶς ἐξεγήγερται· διὸ βοᾶτε\, τοῖς Ἀποστόλοις\, ὅτ ι ἀνέστη ὁ Κύριος.\nΚαὶ νῦν καὶ ἀεί...\nΠροεόρτιον. Ἦχος πλ. αʹ \nΤὰ οὐράν ια πάντα νῦν ἐπαγάλλονται\, τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος συνεορτάζει αὐτοῖς\, καὶ οἱ Προφῆται μυστικῶς συνευφραίνονται· ἣν γὰρ προεῖδον τυπικῶς\, ἐν ταῖς ἀ ρχαίαις γενεαῖς\, βάτον καὶ στάμνον καὶ ῥάβδον\, νεφέλην πύλην καὶ θρόνον\ , καὶ μέγα ὄρος\, γεννᾶται σήμερον.\n Εὐλογητάρια Ἀναστάσιμα. Ἦχος πλ. αʹ \n Εὐλογητὸς εἶ\, Κύριε\, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.\nΤῶν Ἀγγέλων ὁ δῆμ ος\, κατεπλάγη ὁρῶν σε\, ἐν νεκροῖς λογισθέντα\, τοῦ θανάτου δὲ Σωτήρ\, τὴ ν ἰσχὺν καθελόντα\, καὶ σὺν ἑαυτῷ τὸν Ἀδὰμ ἐγείραντα\, καὶ ἐξ ᾍδου πάντας ἐλευθερώσαντα.\nΕὐλογητὸς εἶ\, Κύριε\, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.\nΤί τ ὰ μύρα\, συμπαθῶς τοῖς δάκρυσιν\, ὦ Μαθήτριαι κιρνᾶτε\; ὁ ἀστράπτων ἐν τῷ τάφῳ Ἄγγελος\, προσεφθέγγετο ταῖς Μυροφόροις· Ἴδετε ὑμεῖς τὸν τάφον καὶ ᾔσ θητε· ὁ Σωτὴρ γὰρ ἐξανέστη τοῦ μνήματος.\nΕὐλογητὸς εἶ\, Κύριε\, δίδαξόν μ ε τὰ δικαιώματά σου.\nΛίαν πρωΐ\, Μυροφόροι ἔδραμον\, πρὸς τὸ μνῆμά σου θρ ηνολογοῦσαι· ἀλλʼ ἐπέστη\, πρὸς αὐτὰς ὁ Ἄγγελος\, καὶ εἶπε· θρήνου ὁ καιρὸ ς πέπαυται\, μὴ κλαίετε\, τὴν Ἀνάστασιν δέ\, Ἀποστόλοις εἴπατε.\nΕὐλογητὸς εἶ\, Κύριε\, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.\nΜυροφόροι γυναῖκες\, μετὰ μύρ ων ἐλθοῦσαι\, πρὸς τὸ μνῆμά σου\, Σῶτερ ἐνηχοῦντο. Ἀγγέλου τρανῶς\, πρὸς α ὐτὰς φθεγγομένου· Τί μετὰ νεκρῶν\, τὸν ζώντα λογίζεσθε\; ὡς Θεὸς γάρ\, ἐξα νέστη τοῦ μνήματος.\nΔόξα Πατρί...\nΠροσκυνοῦμεν Πατέρα\, καὶ τὸν τούτου Υ ἱόν τε\, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα\, τὴν Ἁγίαν Τριάδα\, ἐν μιᾷ τῇ οὐσίᾳ\, σὺν το ῖς Σεραφείμ\, κράζοντες τό· Ἅγιος\, Ἅγιος\, Ἅγιος εἶ\, Κύριε.\nΚαὶ νῦν... \nΖωοδότην τεκοῦσα\, ἐλυτρώσω Παρθένε\, τὸν Ἀδὰμ ἁμαρτίας\, χαρμονὴν δὲ τῇ Εὔᾳ\, ἀντὶ λύπης παρέσχες\, ῥεύσαντα ζωῆς\, ἴθυνε πρὸς ταύτην δέ\, ὁ ἐκ σ οῦ σαρκωθείς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος.\nἈλληλούϊα. Ἀλληλούϊα. Ἀλληλούϊα. Δόξα σοι \, ὁ Θεός. (3)\nΟἱ Ἀναβαθμοί.Ἀντίφωνον Αʹ. Ἦχος δʹ\nἘκ νεότητός μου πολλὰ πολεμεῖ με πάθη· ἀλλʼ αὐτὸς ἀντιλαβοῦ\, καὶ σῶσον Σωτήρ μου.\nΟἱ μισοῦντες Σιών\, αἰσχύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου· ὡς χόρτος γάρ\, πυρὶ ἔσεσθε ἀπεξηραμμέν οι.\n Δόξα· καὶ νῦν.\n Ἁγίῳ Πνεύματι πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται\, καὶ καθάρσει ὑψοῦ ται\, λαμπρύνεται\, τῇ τριαδικῇ μονάδι ἱεροκρυφίως.\nἈντίφωνον Βʹ\nἘκέκραξ ά σοι Κύριε\, θερμῶς ἐκ βάθους ψυχῆς μου· Κᾀμοὶ γενέσθω\, πρὸς ὑπακοὴν τὰ θεῖά σου ὦτα.\nἘπὶ τὸν Κύριον ἐλπίδα πᾶς τις κεκτημένος\, ὑψηλότερός ἐστι\ , πάντων τῶν λυπούντων. \n Δόξα· καὶ νῦν.\nἉγίῳ Πνεύματι\, ἀναβλύζει τὰ τῆ ς χάριτος ῥεῖθρα\, ἀρδεύοντα\, ἅπασαν τὴν κτίσιν πρὸς ζωογονίαν.\n \nἈντίφ ωνον Γʹ\n Ἡ καρδία μου πρὸς σὲ Λόγε ὑψωθήτω\, καὶ οὐδὲν θέλξει με\, τῶν το ῦ κόσμου τερπνῶν πρὸς χαμαιζηλίαν.\nΚαταβασίαι τοῦ ΣταυροῦἮχος πλ. δʹ\n ᾨδ ὴ αʹ. \nΣταυρὸν χαράξας Μωσῆς\, ἐπ’ εὐθείας ῥάβδῳ τὴν Ἐρυθρὰν διέτεμε\, τῷ Ἰσραὴλ πεζεύσαντι· τὴν δὲ ἐπιστρεπτικῶς\, Φαραὼ τοῖς ἅρμασι\, κροτήσας ἥν ωσεν\, ἐπ’ εὔρους διαγράψας\, τὸ ἀήττητον ὅπλον· διὸ Χριστῷ ᾄσωμεν\, τῷ Θε ῷ \nἡμῶν ὅτι δεδόξασται.\nᾨδὴ γʹ\nῬάβδος εἰς τύπον\, τοῦ μυστηρίου παραλαμ βάνεται· τῷ βλαστῷ γὰρ προκρίνει τὸν ἱερέα· τῇ στειρευούσῃ δὲ πρῴην Ἐκκλησ ίᾳ νῦν ἐξήνθησε ξύλον Σταυροῦ\, εἰς κράτος καὶ στερέωμα.\nᾨδὴ δʹ\nΕἰσακήκο α Κύριε\, τῆς οἰκονομίας Σου τὸ μυστήριον\, κατενόησα τὰ ἔργα Σου\, καὶ ἐδ όξασά Σου τὴν θεότητα.\nᾨδὴ εʹ\nὪ τρισμακάριστον ξύλον! ἐν ᾧ ἐτάθη Χριστός \, ὁ Βασιλεὺς καὶ Κύριος· δι’ οὗ πέπτωκεν ὁ ξύλῳ ἀπατήσας τῷ ἐν σοὶ δελεασ θείς\, Θεῷ τῷ προσπαγέντι σαρκί\, τῷ παρέχοντι\, τὴν εἰρήνην ταῖς ψυχαῖς ἡ μῶν.\n ᾨδὴ Ϛʹ\nΝοτίου θηρὸς ἐν σπλάγχνοις\, παλάμας Ἰωνᾶς\, σταυροειδῶς δι εκπετάσας\, τὸ σωτήριον πάθος\, προδιετύπου σαφῶς· ὅθεν τριήμερος ἐκδύς\, τὴν ὑπερκόσμιον ἀνάστασιν ὑπεζωγράφησε\, τοῦ σαρκὶ προσπαγέντος Χριστοῦ το ῦ Θεοῦ\, καὶ τριημέρῳ ἐγέρσει\, τὸν κόσμον φωτίσαντος.\nᾨδὴ ζʹ\nἜκνοον πρό σταγμα τυράννου δυσσεβοῦς\, λαοὺς ἐκλόνησε\, πνέον ἀπειλῆς καὶ δυσφημίας θ εοστυγοῦς. Ὅμως τρεῖς Παῖδας οὐκ ἐδειμάτωσε\, θυμὸς θηριώδης\, οὐ πῦρ βρόμ ιον· ἀλλ’ ἀντηχούντι δροσοβόλῳ πνεύματι\, πυρὶ συνόντες ἔψαλλον· Ὁ ὑπερύμν ητος\, τῶν πατέρων καὶ ἡμῶν\, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.\n ᾨδὴ ηʹ.\n Αἰνοῦμεν\, εὐ λογοῦμεν καὶ προσκυνοῦμεν τὸν Κύριον.\nΕὐλογεῖτε Παῖδες\, τῆς Τριάδος ἰσάρ ιθμοι\, δημιουργὸν Πατέρα Θεόν· ὑμνεῖτε τὸν συγκαταβάντα Λόγον\, καὶ τὸ πῦ ρ εἰς δρόσον μεταποιήσαντα· καὶ ὑπερυψοῦτε\, τὸ πᾶσι ζωὴν παρέχον\, Πνεῦμα πανάγιον εἰς τοὺς αἰῶνας.\nᾨδή θ'\nΜυστικὸς εἶ Θεοτόκε Παράδεισος\, ἀγεωρ γήτως βλαστήσασα Χριστόν\, ὑφ‘ οὗ τὸ τοῦ Σταυροῦ\, ζωηφόρον ἐν γῇ\, πεφυτο ύργηται δένδρον· δι‘ οὗ νῦν ὑψουμένου\, προσκυνοῦντες αὐτόν\, Σὲ μεγαλύνομ εν.\nἘξαποστειλάριαἮχος β’\nΤὸν λίθον θεωρήσασαι\, ἀποκεκυλισμένον\, αἱ Μυ ροφόροι ἔχαιρον· εἶδον γὰρ νεανίσκον\, καθήμενον ἐν τῷ τάφῳ· καὶ αὐτὸς ταύ ταις ἔφη· Ἰδοὺ Χριστὸς ἐγήγερται\, εἴπατε σὺν τῷ Πέτρῳ τοῖς Μαθηταῖς· Ἐν τ ῷ ὄρει φθάσατε Γαλιλαίας· ἐκεῖ ὑμῖν ὀφθήσεται\, ὡς προεῖπε τοῖς φίλοις.\nΠ ροεόρτιονἮχος βʹ\nἈγάλλου κτίσις ἅπασα\, τὴν χαρὰν αἰσθομένη\, ἐξ Ἄννης τῆ ς θεόφρονος\, ἥτις λέγεται Χάρις\, Ἰωακείμ τε τοῦ θείου\, τίκτεσθαι παρʼ ἐ λπίδα\, Μαρίαν τὴν πανάχραντον\, καὶ ἁγνὴν Θεοτόκον· ἧς ὁ καρπός\,σωτηρία γέγονε τοῖς ἀνθρώποις\, Χριστὸς ὁ σαρκωθεὶς Θεός\, ἐξ αὐτῆς ἀποῤῥήτως.\nΣτ ιχηρά Ἀναστάσιμα. .Ἦχος δ´\nὉ Σταυρὸν ὑπομείνας καὶ θάνατον καὶ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν\, παντοδύναμε Κύριε\, δοξάζομέν Σου τὴν Ἀνάστασιν.\n Τῶν πατρι κῶν Σου κόλπων\, μὴ χωρισθεὶς μονογενὲς Λόγε τοῦ Θεοῦ\, ἦλθες ἐπὶ γῆς διὰ φιλανθρωπίαν\, ἄνθρωπος γενόμενος ἀτρέπτως\,\nκαὶ Σταυρὸν καὶ θάνατον ὑπέμ εινας σαρκί\, ὁ ἀπαθὴς τῇ Θεότητι\, ἀναστὰς δὲ ἐκ νεκρῶν ἀθανασίαν παρέσχε ς τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων\, ὡς μόνος παντοδύναμος.\nΔοξαστικόνἮχος β´\n Μετὰ μύρων προσελθούσαις\, ταῖς περὶ Μαριὰμ γυναιξί\, καὶ διαπορουμέναις\, πῶς ἔσται αὐταῖς τυχεῖν τοῦ ἐφετοῦ\, ὡράθη ὁ λίθος μετηρμένος\, καὶ \nθεῖος ν εανίας\, καταστέλλων τὸν θόρυβον αὐτῶν τῆς ψυχῆς· Ἠγέρθη γάρ φησιν\, Ἰησοῦ ς ὁ Κύριος· διὸ κηρύξατε τοῖς κήρυξιν αὐτοῦ Μαθηταῖς\, τὴν \nΓαλιλαίαν δρα μεῖν\, καὶ ὄψεσθε αὐτόν\, ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν\, ὡς ζωοδότην καὶ Κύριον.\n  \nΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ \n Ἀπολυτίκιον Ἀναστάσιμον. Ἦχος δ΄\n Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀνα στάσεως κήρυγμα\, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι\, καὶ τὴ ν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι\, τοῖς \nἈποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον· ἐ σκύλευται ὁ θάνατος\, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός\, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος. \nἈπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς \nἘκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί\, καὶ ἐξ ὀσφύος τοῦ Δαυΐδ\, ἡ θεόπαις Μαριάμ\, τίκτεται σήμερον ἡμῖν· διὸ καὶ χαίρει ἡ σύμπασα καὶ καινουργεῖται· συγχαίρει τε ὁμοῦ\, ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ. Αἰνέσατε αὐτήν \, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν. Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται\, καὶ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγά ζουσα· Ἡ στεῖρα τίκτει\, τὴν Θεοτόκον\, καὶ τροφόν τῆς ζωῆς ἡμῶν.\nΚοντάκι ον. Ἦχος γʹ. \nἩ Παρθένος σήμερον\, καὶ Θεοτόκος Μαρία\, ἡ παστὰς ἡ ἄλυτος τοῦ οὐρανίου Νυμφίου\, τίκτεται ἀπὸ τῆς στείρας θεοβουλήτως\, ὄχημα Θεοῦ Λόγου εὐτρεπισθῆναι· εἰς τοῦτο γὰρ καὶ προωρίσθη\, ἡ θεία πύλη\, καὶ Μήτηρ τῆς ὄντως ζωῆς. DTSTART:20260913T060100Z DTEND:20260913T060100Z GEO:00;0 LOCATION: ORGANIZER: SEQUENCE:1 SUMMARY:Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως TRANSP:OPAQUE URL:https://www.metropolisvonaustria.at/el/aktuell-gr/kalender-gr/4061-%CE% BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%86-%CF%80%CF%81%E1%BD%B8-%CF%84%E1% BF%86%CF%82-%E1%BD%91%CF%88%CF%8E%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82/2026-09-13-08-01 ?layout=vcal END:VEVENT END:VCALENDAR