BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρίας -::- Οἰκουμενικὸ Πατριαρχείο//NONSGML kigkonsult.se iCalcreator 2.41.92// CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH UID:37643665-3762-4430-a262-383538396133 X-WR-CALNAME:iCagenda X-WR-CALDESC:Event Management Extension for Joomla! X-WR-RELCALID:3E26604A-50F4-4449-8B3E-E4F4932D05B5 X-WR-TIMEZONE:Europe/Vienna BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Vienna TZUNTIL:20281029T010000Z BEGIN:STANDARD TZNAME:CET DTSTART:20251026T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 RDATE:20261025T030000 RDATE:20271031T030000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZNAME:CEST DTSTART:20260329T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 RDATE:20270328T020000 RDATE:20280326T020000 END:DAYLIGHT END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT UID:66616636-3932-4339-a334-656230383663 DTSTAMP:20261004T021357Z CATEGORIES:Sonntage und Feiertage CLASS:PUBLIC DESCRIPTION;ALTREP="CID:": Ἐπὶ τὰς Πηγάς\nἈναγνώσματα τῆς ἡμέρας\n\n Ἐωθινόν\nἈποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κυ ριακῆς ΚΗ´ Ἑβδομάδος (Β´ Κορ. 9\,6-11)\nΒ΄ Λουκᾶ (στ΄ 31 - 36)\n\nἘπὶ τὰς Πηγάς\n4η Ὀκτωβρίου 2026: Β’ Κυριακὴ Λουκᾶ.\nΟΡΘΡΟΣ\nἈπολυτίκιον. Ἦχος αʹ. Αὐτόμελον\nΤοῦ λίθου σφραγισθέντος ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων\, καὶ στρατιωτῶν φυλα σσόντων τὸ ἄχραντόν σου σῶμα\, ἀνέστης τριήμερος Σωτήρ\, δωρούμενος τῷ κόσ μῳ τὴν ζωήν. Διὰ τοῦτο αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἐβόων σοι Ζωοδότα· Δόξα τῇ ἀναστάσει σου Χριστέ\, δόξα τῇ βασιλείᾳ σου\, δόξα τῇ οἰκονομίᾳ σου\, μόνε Φιλάνθρωπε.\nΚάθισμα Α´. Ἦχος αʹ. Αὐτόμελον\nΤὸν τάφον σου Σωτήρ\, στρατι ῶται τηροῦντες\, νεκροὶ τῇ ἀστραπῇ\, τοῦ ὀφθέντος Ἀγγέλου\, ἐγένοντο κηρύτ τοντος\, γυναιξὶ τὴν ἀνάστασιν. Σὲ δοξάζομεν\, τὸν τῆς φθορᾶς καθαιρέτην\, σοὶ προσπίπτομεν\, τῷ ἀναστάντι ἐκ τάφου\, καὶ μόνῳ Θεῷ ἡμῶν.\nΚάθισμα Α´ . Δόξα. Ἦχος αʹ. Τὸν τάφον σου Σωτήρ\nΣταυρῷ προσηλωθείς\, ἑκουσίως Οἰκτίρ μον\, ἐν μνήματι τεθείς\, ὡς θνητὸς Ζωοδότα\, τὸ κράτος συνέτριψας\, Δυνατ ὲ τῷ θανάτῳ σου. Σὲ γὰρ ἔφριξαν\, οἱ πυλωροὶ οἱ τοῦ ᾅδου· σὺ συνήγειρας\, τοὺς ἀπʼ αἰῶνος θανόντας\, ὡς μόνος φιλάνθρωπος.\nΚάθισμα Β´. Δόξα. Ἦχος α ʹ. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος\nἘν τῷ Σταυρῷ προσηλωθείς\, ἡ ζωὴ τῶν ἁπάντων\, καὶ ἐν νεκροῖς λογισθείς\, ὁ ἀθάνατος Κύριος\, ἀνέστης τριήμερος Σωτήρ\, καὶ ἢγειρας Ἀδὰμ ἐκ τῆς φθορᾶς. Διὰ τοῦτο αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἐβόων σο ι Ζωοδότα. Δόξα τοῖς σοῖς παθήμασι Χριστέ· δόξα τῇ ἀναστάσει σου· δόξα τῇ συγκαταβάσει σου\, μόνε Φιλάνθρωπε.\nΚαὶ νῦν. Θεοτοκίον. Ἦχος αʹ. Τὸν τάφο ν σου Σωτήρ\nΜαρία τὸ σεπτόν\, τοῦ Δεσπότου δοχεῖον\, ἀνάστησον ἡμᾶς\, πεπ τωκότας εἰς χάος\, δεινῆς ἀπογνώσεως\, καὶ πταισμάτων καὶ θλίψεων. Σὺ γὰρ πέφυκας\, ἁμαρτωλῶν σωτηρία\, καὶ βοήθεια\, καὶ κραταιὰ προστασία\, καὶ σώ ζεις τοὺς δούλους σου.\nΕὐλογητάρια Ἀναστάσιμα. Ἦχος πλ. αʹ\nΕὐλογητὸς εἶ\ , Κύριε\, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.\nΤῶν Ἀγγέλων ὁ δῆμος\, κατεπλάγη ὁ ρῶν σε\, ἐν νεκροῖς λογισθέντα\, τοῦ θανάτου δὲ Σωτήρ\, τὴν ἰσχὺν καθελόντ α\, καὶ σὺν ἑαυτῷ τὸν Ἀδὰμ ἐγείραντα\, καὶ ἐξ ᾍδου πάντας ἐλευθερώσαντα.\n Τί τὰ μύρα\, συμπαθῶς τοῖς δάκρυσιν\, ὦ Μαθήτριαι κιρνᾶτε\; ὁ ἀστράπτων ἐν τῷ τάφῳ Ἄγγελος\, προσεφθέγγετο ταῖς Μυροφόροις· Ἴδετε ὑμεῖς τὸν τάφον κα ὶ ᾔσθητε· ὁ Σωτὴρ γὰρ ἐξανέστη τοῦ μνήματος.\nΛίαν πρωΐ\, Μυροφόροι ἔδραμο ν\, πρὸς τὸ μνῆμά σου θρηνολογοῦσαι· ἀλλʼ ἐπέστη\, πρὸς αὐτὰς ὁ Ἄγγελος\, καὶ εἶπε· θρήνου ὁ καιρὸς πέπαυται\, μὴ κλαίετε\, τὴν Ἀνάστασιν δέ\, Ἀποστ όλοις εἴπατε.\nΜυροφόροι γυναῖκες\, μετὰ μύρων ἐλθοῦσαι\, πρὸς τὸ μνῆμά σο υ\, Σῶτερ ἐνηχοῦντο. Ἀγγέλου τρανῶς\, πρὸς αὐτὰς φθεγγομένου· Τί μετὰ νεκρ ῶν\, τὸν ζώντα λογίζεσθε\; ὡς Θεὸς γάρ\, ἐξανέστη τοῦ μνήματος.\nΕὐλογητάρ ια Ἀναστάσιμα. Δόξα. Ἦχος πλ. αʹ\nΠροσκυνοῦμεν Πατέρα\, καὶ τὸν τούτου Υἱό ν τε\, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα\, τὴν Ἁγίαν Τριάδα\, ἐν μιᾷ τῇ οὐσίᾳ\, σὺν τοῖς Σεραφείμ\, κράζοντες τό· Ἅγιος\, Ἅγιος\, Ἅγιος εἶ\, Κύριε.\nΕὐλογητάρια Ἀ ναστάσιμα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. αʹ\nΖωοδότην τεκοῦσα\, ἐλυτρώσω Παρθένε\, τὸν Ἀδὰμ ἁμαρτίας\, χαρμονὴν δὲ τῇ Εὔᾳ\, ἀντὶ λύπης παρέσχες\, ῥεύσαντα ζωῆς\ , ἴθυνε πρὸς ταύτην δέ\, ὁ ἐκ σοῦ σαρκωθείς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος.\nἈλληλούϊα. Ἀλληλούϊα. Ἀλληλούϊα. Δόξα σοι\, ὁ Θεός.\nᾨδὴ αʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nἈνο ίξω τὸ στόμα μου\, καὶ πληρωθήσεται Πνεύματος\, καὶ λόγον ἐρεύξομαι\, τῇ Β ασιλίδι Μητρί\, καὶ ὀφθήσομαι\, φαιδρῶς πανηγυρίζων\, καὶ ᾄσω γηθόμενος\, ταύτης τὰ θαύματα.\nᾨδὴ γʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nΤοὺς σοὺς ὑμνολόγους Θεοτό κε\, ὡς ζῶσα καὶ ἄφθονος πηγή\, θίασον συγκροτήσαντας πνευματικόν\, στερέω σον· καὶ ἐν τῇ θείᾳ δόξῃ σου\, στεφάνων δόξης ἀξίωσον.\nᾨδὴ δʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nΤὴν ἀνεξιχνίαστον θείαν βουλήν\, τῆς ἐκ τῆς Παρθένου σαρκώσεως\, σοῦ τοῦ Ὑψίστου\, ὁ Προφήτης\, Ἀββακούμ\, κατανοῶν ἐκραύγαζε· Δόξα τῇ δυν άμει σου Κύριε.\nᾨδὴ εʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nἘξέστη τὰ σύμπαντα\, ἐπὶ τῇ θ είᾳ δόξῃ σου· σὺ γὰρ ἀπειρόγαμε Παρθένε\, ἔσχες ἐν μήτρᾳ\, τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν\, καὶ τέτοκας ἄχρονον Υἱόν\, πᾶσι τοῖς ὑμνοῦσί σε\, σωτηρίαν βραβεύον τα.\nΚοντάκιον Ἀναστάσιμον\nἘξανέστης ὡς Θεός\, ἐκ τοῦ τάφου ἐν δόξῃ\, καὶ κόσμον συνανέστησας\, καὶ ἡ φύσις τῶν βροτῶν\, ὡς Θεόν σε ἀνύμνησε\, καὶ θάνατος ἠφάνισται\, καὶ ὁ Ἀδὰμ χορεύει\, Δέσποτα\, καὶ ἡ Εὔα νῦν ἐκ τῶν δε σμῶν λυτρουμένη\, χαίρει κράζουσα· Σὺ εἶ ὁ πᾶσι παρέχων\, Χριστὲ τὴν ἀνάστ ασιν.\nᾨδὴ ζʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nΟὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οἱ θεόφρονες\, παρὰ τὸν Κτίσαντα\, ἀλλὰ πυρὸς ἀπειλήν\, ἀνδρείως πατήσαντες\, χαίροντες ἔψαλλον. Ὑπερύμνητε\, ὁ τῶν Πατέρων Κύριος\, καὶ Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.\nΚανὼν Ἀναστάσιμος. Μεγαλυνάριον. Ἦχος αʹ\nΜεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον\, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου.\nΤὴν τιμιωτέραν τῶν Χερ ουβείμ\, καὶ ἐνδοξοτέραν\, ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ\, τὴν ἀδιαφθόρως\, Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν\, τὴν ὄντως Θεοτόκον\, σὲ μεγαλύνομεν.\nὍτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ· ἰδού γάρ\, ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσα ι αἱ γενεαί.\nὍτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατός\, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτο ῦ\, καί το ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεάν\, καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.\nἘπ οίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ\, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν.\nΚαθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων\, καὶ ὕψωσε ταπεινούς\, πεινῶντας ἐνέπ λησεν ἀγαθῶν\, καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.\nἈντελάβετο Ἰσραὴλ παιδ ὸς αὐτοῦ\, μνησθῆναι ἐλέους\, καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς Πατέρας ἡμῶν\, τῷ Ἀβ ραάμ\, καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.\nᾨδὴ θʹ. Καταβασία. Ἦχος δʹ\nἍπας γηγενής\, σκιρτάτω τῷ πνεύματι λαμπαδουχούμενος\, πανηγυριζέτω δέ\, ἀΰλων Νόων φύσις γεραίρουσα\, τὰ ἱερὰ θαυμάσια τῆς Θεομήτορος\, καὶ βοάτω· Χαίρ οις παμμακάριστε\, Θεοτόκε Ἁγνὴ ἀειπάρθενε.\nἘξαποστειλάριον. Ἦχος βʹ. Τοῖ ς Μαθηταῖς συνέλθωμεν\nὍτι ἦραν τὸν Κύριον\, τῆς Μαρίας εἰπούσης\, ἐπὶ τὸν τάφον ἔδραμον\, Σίμων Πέτρος\, καὶ ἄλλος\, μύστης Χριστοῦ\, ὃν ἠγάπα· ἔτρ εχον δὲ οἱ δύο\, καὶ εὗρον τὰ ὀθόνια\, ἔνδον κείμενα μόνα\, καὶ κεφαλῆς\, ἦν δὲ τὸ σουδάριον χωρὶς τούτων· διὸ πάλιν ἡσύχασαν\, τὸν Χριστὸν ἕως εἶδο ν.\nἘξαποστειλάριον. Θεοτοκίον. Ὅμοιον\nΜεγάλα καὶ παράδοξα\, διʼ ἐμὲ κατε ιργάσω\, Χριστέ μου πολυέλεε· ἐκ παρθένου γὰρ Κόρης\, ἐτέχθης ἀνερμηνεύτως \, καὶ Σταυρὸν κατεδέξω\, καὶ θάνατον ὑπομείνας\, ἐξανέστης ἐν δόξῃ\, καὶ τὴν ἡμῶν\, φύσιν ἠλευθέρωσας τοῦ θανάτου. Δόξα Χριστὲ τῇ δόξῃ σου\, δόξα τ ῇ σῇ δυνάμει.\nΣτιχηρὰ τῶν Αἴνων. Στιχηρὸν Αʹ. Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα\nὙμνοῦμέ ν σου Χριστέ\, τὸ σωτήριον πάθος\, καὶ δοξάζομέν σου τὴν ἀνάστασιν.\nΣτιχη ρὰ τῶν Αἴνων. Στιχηρὸν Βʹ. Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα\nὉ Σταυρὸν ὑπομείνας\, καὶ τ ὸν θάνατον καταργήσας\, καὶ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν\, εἰρήνευσον ἡμῶν τὴν ζω ὴν Κύριε\, ὡς μόνος παντοδύναμος.\nΣτιχηρὰ τῶν Αἴνων. Στιχηρὸν Γʹ. Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα\nὉ τὸν ᾅδην σκυλεύσας\, καὶ τὸν ἄνθρωπον ἀναστήσας\, τῇ ἀναστά σει σου Χριστέ\, ἀξίωσον ἡμᾶς ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ\, ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε.\n Στιχηρὰ τῶν Αἴνων. Στιχηρὸν Δʹ. Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα\nΤὴν θεοπρεπῆ σου συγκα τάβασιν δοξάζοντες\, ὑμνοῦμέν σε Χριστέ· ἐτέχθης ἐκ Παρθένου\, καὶ ἀχώριστ ος ὑπῆρχες τῷ Πατρί· ἔπαθες ὡς ἄνθρωπος\, καὶ ἑκουσίως ὑπέμεινας Σταυρόν· ἀνέστης ἐκ τοῦ τάφου\, ὡς ἐκ παστάδος προελθών\, ἵνα σώσῃς τὸν κόσμον· Κύρ ιε δόξα σοι.\nΣτιχηρὰ τῶν Αἴνων. Στιχηρὸν Εʹ. Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα\nὍτε προσ ηλώθης τῷ ξύλῳ τοῦ σταυροῦ\, τότε ἐνεκρώθη τὸ κράτος του ἐχθροῦ· ἡ κτίσις ἐσαλεύθη τῷ φόβῳ σου\, καὶ ὁ ᾅδης ἐσκυλεύθη τῷ κράτει σου· τοὺς νεκρούς ἐκ τῶν τάφων ἀνέστησας\, καὶ τῷ λῃστῇ τὸν Παράδεισον ἤνοιξας· Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν\, δόξα σοι.\nΔοξαστικόν. Δόξα. Τὸ Ζʹ Ἑωθινόν\nἸδοὺ σκοτία καὶ πρωΐ· κ αὶ τί πρὸς τὸ μνημεῖον Μαρία ἕστηκας\, πολὺ σκότος ἔχουσα ταῖς φρεσίν\; ὑφ ʼ οὗ ποῦ τέθειται ζητεῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀλλʼ ὅρα τοὺς συντρέχοντας Μαθητάς\, πῶ ς τοῖς ὀθονίοις καὶ τῷ σουδαρίῳ\, τὴν ἀνάστασιν ἐτεκμήραντο\, καὶ ἀνεμνήσθ ησαν τῆς περὶ τούτου Γραφῆς. Μεθʼ ὧν καὶ διʼ ὧν\, καὶ ἡμεῖς πιστεύσαντες\, ἀνυμνοῦμέν σε τὸν ζωοδότην Χριστόν.\nΚαὶ νῦν. Θεοτοκίον. Τὸ Ζʹ Ἑωθινόν\nὙ περευλογημένη ὑπάρχεις\, Θεοτόκε Παρθένε· διὰ γὰρ τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος\, ὁ ᾅδης ἠχμαλώτισται\, ὁ Ἀδὰμ ἀνακέκληται\, ἡ κατάρα νενέκρωται\, ἡ Εὔα ἠλ ευθέρωται\, ὁ θάνατος τεθανάτωται\, καὶ ἡμεις ἐζωοποιήθημεν· διὸ ἀνυμνοῦντ ες βοῶμεν· Εὐλογητὸς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν\, ὁ οὕτως εὐδοκήσας δόξα σοι.\nἩ Μεγάλη Δοξολογία\nΔόξα σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς.\nΔόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐ πὶ γῆς εἰρήνη\, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.\nὙμνοῦμέν σε\, εὐλογοῦμέν σε\, προσκ υνοῦμέν σε\, δοξολογοῦμέν σε\, εὐχαριστοῦμέν σοι\, διὰ τὴν μεγάλην σου δόξ αν.\nΚύριε βασιλεῦ\, ἐπουράνιε Θεέ\, Πάτερ παντοκράτορ· Κύριε Υἱὲ μονογενέ ς\, Ἰησοῦ Χριστέ\, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα.\nΚύριε ὁ Θεός\, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ\, ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρός\, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου\, ἐλέησον ἡμᾶς\, ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου.\nΠρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν\, ὁ καθήμενος ἐν δεξι ᾷ τοῦ Πατρός\, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.\nὍτι σὺ εἶ μόνος Ἅγιος\, σὺ εἶ μόνος Κύρι ος\, Ἰησοῦς Χριστός\, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν.\nΚαθʼ ἑκάστην ἡμέραν εὐ λογήσω σε καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶν ος.\nΚαταξίωσον\, Κύριε\, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ\, ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς .\nΕὐλογητὸς εἶ\, Κύριε\, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν\, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξα σμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.\nΓένοιτο\, Κύριε\, τὸ ἔλεός σου ἐφʼ ἡμᾶς\, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ.\nΕὐλογητὸς εἶ Κύριε\, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.\nΚύριε\, καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ.\nἘγὼ ε ἶπα· Κύριε\, ἐλέησόν με\, ἴασαι τὴν ψυχήν μου\, ὅτι ἥμαρτόν σοι.\nΚύριε\, πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου\, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου.\nὍτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς\, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς.\nΠαράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσί σε.\nἍγιος ὁ Θεός\, Ἅγιος Ἰσχυρός\, Ἅγιος Ἀθάνατ ος\, ἐλέησον ἡμᾶς.\nΔόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.\nΚαὶ νῦν καὶ ἀεί \, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.\nἍγιος Ἀθάνατος\, ἐλέησον ἡμᾶς.\n Ἀπολυτίκιον μετὰ τὴν Δοξολογίαν. Ἦχος δʹ. (ἢ τῆς ἑβδομάδος.)\nΣήμερον σωτη ρία τῷ κόσμῳ γέγονεν. ᾌσωμεν τῷ ἀναστάντι ἐκ τάφου καὶ ἀρχηγῷ τῆς ζωῆς ἡμῶ ν· καθελὼν γὰρ τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον\, τὸ νῖκος ἔδωκεν ἡμῖν\, καὶ τὸ μέγα ἔλεος.\nΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ\nὉ Μονογενὴς Υἱός. Ἀντίφωνον Βʹ. Ἦχος βʹ\nὉ μονογε νὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ\, ἀθάνατος ὑπάρχων καὶ καταδεξάμενος διὰ τὴν ἡ μετέραν σωτηρίαν σαρκωθῆναι ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας\, ἀτρέπτως ἐνανθρωπήσας\, σταυρωθείς τε\, Χριστὲ ὁ Θεός\, θανάτῳ θάνατον πα τήσας\, εἷς ὢν τῆς ἁγίας Τριάδος\, συνδοξαζόμενος τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνε ύματι\, σῶσον ἡμᾶς.\nἈπολυτίκιον. Ἦχος αʹ. Αὐτόμελον\nΤοῦ λίθου σφραγισθέν τος ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων\, καὶ στρατιωτῶν φυλασσόντων τὸ ἄχραντόν σου σῶμα\, ἀ νέστης τριήμερος Σωτήρ\, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὴν ζωήν. Διὰ τοῦτο αἱ Δυνάμε ις τῶν οὐρανῶν ἐβόων σοι Ζωοδότα· Δόξα τῇ ἀναστάσει σου Χριστέ\, δόξα τῇ β ασιλείᾳ σου\, δόξα τῇ οἰκονομίᾳ σου\, μόνε Φιλάνθρωπε.\nΑἰνεσάτωσαν αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ.\nΚοντάκιον. Ἦχος βʹ\nΠροστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσ χυντε\, μεσιτεία\, πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε\, μὴ παρίδῃς\, ἁμαρτωλῶν δεή σεων φωνάς\, ἀλλὰ πρόφθασον\, ὡς ἀγαθή\, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν\, τῶν πιστῶ ς κραυγαζόντων σοι· Τάχυνον εἰς πρεσβείαν\, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν\, ἡ πρ οστατεύουσα ἀεί\, Θεοτόκε\, τῶν τιμώντων σε.\nὉ Τρισάγιος Ὗμνος\nἍγιος ὁ Θ εός\, ἅγιος Ἰσχυρός\, ἅγιος Ἀθάνατος\, ἐλέησον ἡμᾶς.\nΤὸ Χερουβικόν\nΟἱ τὰ Χερουβεὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες καὶ τῇ ζωοποιῷ Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες\, πᾶσαν νῦν βιοτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν\,\nὡς τὸν βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι.\nΠατέρα\, Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα\, Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον.\nΣύμβολον τῆς Πίστεως\nΠιστεύω εἰς ἕνα Θεόν\, Πατέρα Παντοκράτ ορα\, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς\, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν\, τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ\, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός\, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀλ ηθινοῦ\, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα\, ὁμοούσιον τῷ Πατρί\, διʼ οὗ τὰ πάντα ἐγ ένετο. Τὸν διʼ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντ α ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου καὶ παθό ντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ\, κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθ όντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχ όμενον μετὰ δόξης\, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς\, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον\, τὸ Κύριον\, τὸ ζωοποιόν\, τὸ ἐκ τοῦ Π ατρὸς ἐκπορευόμενον\, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζό μενον\, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν. Εἰς μίαν\, ἁγίαν\, καθολικὴν καὶ ἀποσ τολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ ἀνάστ ασιν νεκρῶν. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.\nἍγιος\, ἅγιος\, ἅγιος\, Κύριο ς Σαβαώθ· πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης σου. Ὡσαννά\, ἐν τοῖς ὑψίστο ις· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Ὡσαννά\, ὁ ἐν τοῖς ὑψίστοις .\nΣὲ ὑμνοῦμεν\, σὲ εὐλογοῦμεν\, σοὶ εὐχαριστοῦμεν\, Κύριε\, καὶ δεόμεθά σ ου\, ὁ Θεὸς ἡμῶν.\nἌξιόν ἐστιν. Ὕμνος εἰς τὴν Θεοτόκον\nἌξιόν ἐστιν ὡς ἀλη θῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον\, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητ έρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ\, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν\, τὴν ὄντως Θεοτόκον\, σὲ μεγαλύνομεν.\nἩ Κυριακὴ Προσευχή\nΠάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς\, ἁγιασ θήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου\, ὡς ἐν ο ὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν\, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν\, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.\nΕ ἷς ἅγιος\, εἷς Κύριος\, Ἰησοῦς Χριστός\, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν.\nἘν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου πῶς εἰσελεύσομαι ὁ ἀνάξιος\; ἐὰν γὰρ τολμήσω συνεισελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα\, ὁ χιτών με ἐλέγχει\, ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ γάμο υ\, καὶ δέσμιος ἐκβαλοῦμαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων. Καθάρισον\, Κύριε\, τὸν ῥύπον τῆς ψυχῆς μου καὶ σῶσόν με ὡς φιλάνθρωπος.\nΚοινωνικόν. Ψαλμὸς 148\nΑἰνεῖτ ε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν.\nἈλληλούϊα.\nΕἴδομεν τὸ φῶς. Ἦχος βʹ\nΕἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν\, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον\, εὕρομεν πίστιν ἀληθῆ\, ἀδιαίρετον Τριάδα προσκυνοῦντες· αὕτη γὰρ ἡμᾶς ἔσωσεν.\nΕἴη τὸ ὄνομα Κυρίο υ εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. DTSTART:20261003T220000Z DTEND:20261003T220000Z GEO:00;0 LOCATION: ORGANIZER: SEQUENCE:1 SUMMARY:Β´ Κυριακὴ Λουκᾶ 2026 TRANSP:OPAQUE URL:https://www.metropolisvonaustria.at/el/heiligenkalender-kloster-gr/4955 -%CE%B2%E1%BF%BD-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BD%B4-%CE%BB%CE%B F%CF%85%CE%BA%E1%BE%B6-2026/2026-10-04-00-00?layout=vcal END:VEVENT END:VCALENDAR