Θεόδωρος ὁ Στρατηλάτης (Φεβρουαρίου 8)

Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος : Τριάντα πέντε ἔτη Πατριαρχίας, προσφορᾶς καὶ θυσιαστικῆς ἀγάπης.

Ἐπὶ τριάντα πέντε ἔτη ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σηκώνει μὲ πίστη καὶ ὑπομονὴ τὸν Σταυρὸ τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἑνότητα, καλλιεργεῖ τὴν εἰρήνη, ἀγκαλιάζει μὲ πατρικὴ στοργὴ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὑπενθυμίζει στὸν κόσμο τὴν ἱερότητα τῆς δημιουργίας. Πίσω ἀπὸ κάθε προσπάθειά του διακρίνεται ἡ καρδία τοῦ ποιμένος ποὺ ἔμαθε νὰ μετατρέπει τὴν ἀγωνία σὲ προσευχὴ καὶ τὴν εὐθύνη σὲ ἀγάπη. Ὡς ἄνθρωποι ἀναγνωρίζομε τοὺς κόπους του ἀλλὰ τὰ βάρη ποὺ καθημερινὰ φέρει γνωρίζει μόνον ὁ Θεός. Ἡ σιωπηλὴ προσευχή του σὲ κάθε περίσταση ξεπερνᾷ σέ δύναμη κάθε ἠχηρὸ λόγο καὶ ἀποφέρει πλούσιες δωρεές, εὐκλεεῖς καρποὺς τῆς θερμῆς πίστεως στὸν Πανάγαθο Θεό.

Τρισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη καὶ Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο εἰς μνήμην τοῦ Μητροπολίτου Αὐστρίας κυροῦ Μιχαήλ

Τὴν Κυριακή, 18 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Τρισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Κυριακῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Λουκᾶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη, τὴ Μονὴ τῆς μετανοίας του, κατόπιν κανονικῆς ἀδείας τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εὐγενίου. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας κ. Παΐσιος, ἐπίσης ἀδελφὸς τῆς Μονῆς, καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος. Τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικὰ ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Βογιατζόγλου, ὁ Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος Κασιμάτης, πατέρες τῆς Μονῆς καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Αὐστρίας Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Νικολίτσης.

Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt

Τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 11 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας Πρεσβύτερος Marian Tosu καὶ ὁ Διάκονος Ἰάκωβος Feresuaru. Ἔψαλε βυζαντινὰ ἡ Χορωδία τοῦ Ὁσίου Νεκταρίου τοῦ Πρωτοψάλτου, ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ Διακόνου Σαββίνου Preda. Ὁ Σεβασμιώτατος προσκόμισε πρὸς προσκύνηση ἀπότμημα τῆς τιμίας δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Πρωτοκλήτου Ἀνδρέου, τὸν ὁποῖο ἡ ἐν Ρουμανίᾳ Ἐκκλησία τιμᾷ ὡς ἱδρυτὴ καὶ προστάτη ἅγιό της.

13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴ Βιέννη μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό»

Τὸ Σάββατο, 10 Ὀκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στὴ Βιέννη ἡ 13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴν Αὐστρία, μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό». Τὴ Συνάντηση, ὕστερα ἀπὸ πρόσκληση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αὐστρίας καὶ Ἐξάρχου Οὑγγαρίας κ. Ἀρσενίου, Προέδρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως Αὐστρίας, διοργάνωσε ἡ Ὀρθόδοξη Σχολικὴ Ὑπηρεσία μὲ τοὺς Ἐπιθεωρητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν Ἀρχιμανδρίτη Ἠλία Παπαδόπουλο καὶ Branislav Djukarić, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο Emanuel Nutu, ἐπικεφαλῆς τῆς ὀργανωτικῆς ἐπιτροπῆς ἐθελοντῶν, καὶ τοὺς καθηγητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν.

Λεπτομέρειες: Δημοσιεύθηκε : 05 Φεβρουαρίου 2025

Ὁ μεγαλομάρτυς Θεοόδωρος ὁ Στρατηλάτης ἦν εἰς τοὺς χρόνους τοῦ Λικινίου (307-323) ἐξ Εὐχαΐτων καταγόμενος ἐν Ἡρακλείᾳ τοῦ Πόντου διαμένων. Στρατιωτικὸς ἔνδοξος, ὡραῖος τὴν παράστασιν, εἵλκυεν εἰς φιλίνα τοὺς πάντας καὶ διὰ τῆς λαμπρότητος τοῦ λόγου ἐσαγήνευε τοὺς ἀκούντας. Περὶ αὐτοῦ ἤκουσεν ὁ Λικίνιος, ἐν Νικομηδείᾳ διατρίβων, ὅτι τὰ τῶν χριστιανῶν φρονεῖ καὶ τὰ εἴδωλα βδέλυττεται καὶ ἀπέστειλεν εἰς Ἡράκλειαν ἀνωτέρους ἀξιωματούχους ἵνα φέρωσιν αὐτὸν ἐν τιμῇ εἰς Νικομήδειαν· ἀλλ᾽ ὁ Θεόδωρος διὰ τῶν αὐτῶν ἀπεσταλμένων διεμήνυσεν αὐτῷ ὅτι διὰ πολλοὺς λόγους ἡ παρουσία τοῦ Λικινίου εἰς τὴν Ἡράκλειαν ἦτο συμφέρουσα καὶ προέτρεψε τὸν Λικίνιον νὰ μεταβῇ ἐκεῖσε. Ἀποδεχθεὶς τὴν πρότασιν μετέβη εἰς Ἡράκλειαν ὁ βασιλεύς, προϋπαντηθεὶς λαμπρῶς ὑπὸ τοῦ Θεοδώρου, εἰς ὃν ἔτεινε τὴν χείραν, ἐλπίσας ὅτι διὰ τοῦ Θεοδώρου θὰ προσείλκυε τοὺς χριστιανοὺς εἰς τὴν θρησκεία τῶν εἰδώλων. Καὶ λοιπὸν ἐν ἡμέρᾳ τακτῇ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ἐπὶ θρόνου ὁ βασιλευς καθήμενος, προέτρεψε τὸν Θεόδωρον νὰ προσφέρῃ εἰς τοὺς θεοὺς θυσίαν· ἀλλ᾽ ὁ Θεόδωρος ἀρνηθεὶς ἐζήτησε νὰ δοθῶσι τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ τῶν θεῶν ἀγαλμάτια εἰς αυτὸν ἵνα κατ᾽ ἰδίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ θυμιάσῃ καὶ μυρίσῃ αὐτὰ καὶ εἶτα προσφέρῃ δημόσια τὰς νενομισμένας θυσίας καὶ ἔλαβεν αὐτά· τότε συντρίψας αὐτὰ διεμοίρασεν εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐνδεεῖς τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ τῶν ἀγαλμάτων τεμάχι. Ἀλλ᾽ ἰδὼν ὁ ἑκατόνταρχος Μαξέντιος τὴν κεφαλὴν τῆς Ἀφροδίτης περιφερομένην εἰς χεῖρας πτωχοῦ καὶ καταδώσας τὸ πρᾶγμα εἰς τὸν Λικίνιον, παρέστησε τὸν Θεόδωρον ὡς ἐμπαίκτην καὶ καταφρονητὴν τῶν θεῶν καὶ τῶν θελήσεων αὐτοῦ· ὁ δὲ ἐξαγριωθεὶς ἐκ θυμοῦ διέταξε νὰ βασανίσωσιν αὐτὸν τύπτοντες καὶ καίοντες καὶ ξέοντες τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ρίψωσιν αὐτὸν εἰς φυλακήν· ἐκ τῆς φυλακῆς ἐξαγαγόντες αὐτὸν οἱ δήμιοι ἐσταύρωσαν, διεπέρασαν τοὺς πόδες καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὰ κρύφια μέλη διὰ περώνης, ἐτόξευσαν αὐτὸν κατὰ πρόσωπον, εἰς τρόπων ὥστε οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐξεχύθησαν, ἐξέταμον τὰ μέλη καὶ ἀφῆκαν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· φοβηθεὶς δὲ τὴν τοῦ ὄχλου ταραχήν, διέταξεν ὁ Λικίνιος ν᾽ ἀποκεφαλίσωσιν αὐτόν· τὸ δὲ ἱερὸν αὐτοῦ λείψανον μετετέθη ἐξ Ἡρακλείας εἰς τὸ γονικὸν αὐτοῦ κτῆμα ἐν Εὐχαΐτοις τῇ 8ῃ Ἰουνίου, ὡς ὁ μάρτυς εἰς τὸν ταχυγράφον αὐτοῦ Οὔαρον πρὸ τῆς ἐκτομῆς αὐτοῦ διέταξε.

Ὤν Θεόδωρος ἀξίαν* στρατηλάτης.
ὑπῆρξε τμηθεὶς καὶ Θεοῦ** στρατηλάτης
Ὄμβριμον*** ὀγδοάτῃ Θεοδώρου αὐχένα κόψαν.

[* Ἀξίως Α. (**) καὶ Θεοῦ] τοῦ Θεοῦ Β. (***) ὄμβρον Β. Ἡ Ἀκολουθία αὐτοῦ ἐξεδόθη ἐν Ἀθήναις 1920. Ἐν τῇ ἐμῇ συλλογῇ Ἀκολουθία ἀνέκδοτος].

Πηγή: Σωφρονίου πρ. Λεοντοπόλεως (Εὐστρατιάδου), Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1961.

Ἐπιμέλεια: Ἐμμανουὴλ Δρυλεράκης γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρίας