Νικηφόρος μάρτυς (Φεβρουαρίου 9)

Ἤθλησεν ἐπὶ βασιλείας Οὐαλεριανοῦ (251-259) τοῦ Γαληϊνοῦ (254-268) ἐξ αἰτίας τοιαύτης· οὗτος εἶχε φίλον Σαπρίκιον τινα πρεσβύτερον τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐκκλησίας, μετὰ τοῦ ὁποίου ἦλθεν εἰς ρῆξιν, ἡ δὲ τούτων φιλία μετετράπη εἰς μῖσος ἄσπονδον· πολλάκις ἐζήτησε συγνώμην παρὰ τοῦ ἱερέως ὁ Νικηφόρος, ἀλλ᾽ οὗτος ἔμεινεν ἀδυσώπητος εἰς τὰς παρακλήσεις του· ὅτε δὲ καταδιωχθεὶς ὑπὸ τῶν εἰδωλολατρῶν ὁ Σαπρίκιος ἐφέρετο πρὸς τὸ μαρτύριον, ἔσπευσε καὶ πάλιν ὁ Νικηφόρος ἵνα ζητήσῃ συγχώρησιν, ἐλπίσας ὅτι εἰς τὴν ἐσχάτην ταύτην καὶ ἱερὰν στιγμὴν θὰ εὕρισκεν εὐμενῆ καὶ πρόθυμον τὸν Σαπρίκιον νὰ συγχώρησιν, ἐλπίσας ὅτι εἰς τὴν ἐσχάτην ταύτην καὶ ἱερὰν στιγμὴν θὰ εὕρισκεν εὐμενῆ καὶ πρόθυμον τὸν Σαπρίκιον νὰ συγχωρήσῃ τὸν ἐχθρόν του, ἀλλ᾽ οὗτος καὶ τότε ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὴν συγχώρησιν· ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὴν ὥραν τῶν βασάνων ὁ Σαπρίκιος ἐλιποψύχησε καὶ ἀπηρνήθη τὸν Χριστόν, τότε προσέφερεν ἑαυτὸν ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τὸ μαρτύριον ὁ Νικηφόρος καὶ ἀπετμήθη τὴν κεφαλήν.

Τὸν ἐκ παλαιοῦ κλητικὸν Νικηφόρον
τμηθέντα γνῶθι πρακτικὸν νικηφόρον.
Φασγάνῳ ἀμφ᾽ ἐνάτῃ, Νικηφόρε, δειροτομήθης*.


[* δειροτμήθης Α.]

Πηγή: Σωφρονίου πρ. Λεοντοπόλεως (Εὐστρατιάδου), Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1961.

Ἐπιμέλεια: Ἐμμανουὴλ Δρυλεράκης γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρίας