Ὁ ἀοίδιμος Μητροπολίτης Αὐστρίας, ὑπέρτιμος καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας καὶ Μεσευρώπης κυρὸς Μιχαήλ (Στάϊκος) ἐγεννήθη τὸ 1946 εἰς τὰς Ἀθήνας. Μετὰ τὸ πέρας τῶν γυμνασιακῶν σπουδῶν, τὸ 1964 ἐγκατεστάθη μονίμως εἰς Βιέννην, ἔνθα προσελήφθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αὐστρίας. Τὴν Θεολογίαν ἐσπούδασεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Χειροτονηθεὶς εἰς Διάκονον καὶ Πρεσβύτερον τὸ 1977, ἀνέλαβε καθήκοντα Πρωτοσυγκέλλου καὶ Ἱερατικῶς Προϊσταμένου ἐν Βιέννῃ, ὡς καί Διευθυντοῦ τῆς ἱστορικῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Σχολῆς Βιέννης, μέχρι τῆς ἐκλογῆς του, κατά τό ἔτος 1985, εἰς Ἐπίσκοπον Χριστουπόλεως. Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1991 ἐξελέγη παμψηφεὶ Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας καὶ Μεσευρώπης εἰς διαδοχὴν τοῦ Γέροντός του Μητροπολίτου Χρυσοστόμου (Τσίτερ). Κατὰ τὴν περίοδον 2009-2010 ἐκλήθη Συνοδικὸς Πάρεδρος καὶ Μέλος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ Ἐπαρχιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Διετέλεσε Πανεπιστημιακὸς Λέκτωρ διὰ τὴν Νεοελληνικὴν Γλῶσσαν καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Θεολογίαν εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν τε καὶ τὴν Εὐαγγελικὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Βιέννης. Ἐξεπροσώπησεν ἐπί σειράν ἐτῶν τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν εἰς τὴν Αὐστριακὴν Ραδιοφωνίαν καὶ Τηλεόρασιν καὶ ὑπῆρξε Πρόεδρος τοῦ Αὐστριακοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν διὰ τὴν χρονικὴν περίδον 1996-1999. Ἐξεπροσώπησεν τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἰς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συμβουλίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν. Κατέστη Διδάκτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, Ἐπίτιμος Διδάκτωρ τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης καὶ Ἐπίτιμον καὶ Ἀντεπιστέλλον Μέλος τοῦ ἐν Ἀθήναις φιλολογικοῦ Συνδέσμου «Παρνασσός». Ἐτιμήθη διὰ τοῦ Χρυσοῦ Μεταλλίου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ παρασήμου τοῦ Ἀνωτέρου Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῆς Ἀξίας τῆς Οὑγγρικῆς Δημοκρατίας, τοῦ Ἁγίου Γιαροσλάβου τῆς Οὐκρανικῆς Δημοκρατίας καὶ τιμητικῶν Διακρίσεων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐν Ἱεροσολύμοις, Ρωσσίᾳ, Ρουμανίᾳ, Τσεχίᾳ καὶ Σλοβακίᾳ. Ἐτιμήθη μὲ τὰς ἀνώτατας διακρίσεις τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Αὐστρίας. Ἐκοιμήθη τῇ 18ῃ Ὀκτωβρίου 2011.