Χαιρετισμὸς τοῦ Μητροπολίτου Αὐστρίας στὴν Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν στὴν Αὐστρία
Τὴν Πέμπτη, 8 Ὀκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στὴ Βιέννη ἡ Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Αὐστρίας (Ökumenischer Rat der Kirchen in Österreich – ÖRKÖ), ἡ ὁποία φιλοξενήθηκε στοὺς χώρους τῆς Νεοαποστολικῆς Ἐκκλησίας στὸ Penzing, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου, Ἐπισκόπου τῆς Ἀρμενικῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας Tiran Petrosyan. Κεντρικὸ θέμα τῆς Συνελεύσεως ἦταν ἡ προστασία τοῦ κλίματος καὶ τοῦ περιβάλλοντος. Τὶς ἐργασίες ἄνοιξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος ἀπηύθυνε πνευματικὸ λόγο μὲ θέμα «Ὁ κόσμος ὡς δωρεά: Ἀπὸ τὴν οἰκειοποίηση στὴν εὐχαριστιακὴ θεωρία τῆς κτίσεως».
Ἀφετηρία τοῦ λόγου του ἦταν ἡ δέσμευση τῆς Charta Oecumenica «νὰ ἀλλάξουμε τὴν κατανόησή μας γιὰ τὴν κτίση, περνώντας ἀπὸ τὴ νοοτροπία τῆς κτήσεως στὴ θεωρία». Ὁ Σεβασμιώτατος σημείωσε ὅτι ἡ φράση αὐτὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀκόμη μία ἔκκληση γιὰ οἰκολογικὴ εὐθύνη, ἀλλὰ πρόσκληση σὲ «μία μεταστροφὴ τοῦ βλέμματος: ἀπὸ τὴν κτήση στὴ θεωρία, ἀπὸ τὴν οἰκειοποίηση στὴν πνευματικὴ θέαση, ἀπὸ τὴν κυριαρχία στὴ σχέση». Ἡ οἰκολογικὴ κρίση, τόνισε, δὲν εἶναι μόνο κρίση τῶν πράξεών μας, ἀλλὰ καὶ κρίση τοῦ βλέμματός μας, καθὼς προτοῦ καταναλώσουμε τὸν κόσμο «τὸν ἔχουμε ἤδη μετατρέψει μέσα μας σὲ “πόρο”».
Ἀναφερόμενος στὴ βιβλικὴ μαρτυρία, ὑπενθύμισε ὅτι ἡ Ἁγία Γραφὴ ἀρχίζει μὲ τὸ «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν» καὶ ὅτι ὁ πρῶτος λόγος τῆς πίστεως γιὰ τὸν κόσμο «δὲν εἶναι “κτήση”, ἀλλὰ “κτίση”». Ὁ ἄνθρωπος, ὅπως εἶπε, «δὲν εἶναι ὁ ἰδιοκτήτης, ἀλλὰ ὁ οἰκονόμος». Σὲ ἕναν πολιτισμὸ ποὺ συνδέει τὴν ἐλευθερία μὲ τὴν αὐτονομία καὶ τὴν αὐτάρκεια, ἡ χριστιανικὴ ἀνθρωπολογία ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια «ὑπάρχω, ἐπειδὴ λαμβάνω». Ἡ ἀναγνώριση αὐτῆς τῆς ἐξαρτήσεως δὲν μειώνει τὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ φανερώνει ὅτι εἴμαστε «ὄντα σχέσεως».
Κατακλείοντας, ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε ὅτι ἡ χριστιανικὴ πνευματικότητα δὲν μπορεῖ νὰ σημαίνει φυγὴ ἀπὸ τὸν ὑλικὸ κόσμο: «Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς σώζει βγάζοντάς μας ἔξω ἀπὸ τὴν κτίση. Μᾶς σώζει μέσα στὴν κτίση». Στὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας τὸ νερό, τὸ ἔλαιο, ὁ ἄρτος καὶ ὁ οἶνος προσλαμβάνονται καὶ ἁγιάζονται· γι᾽ αὐτὸ ἡ χριστιανικὴ θεωρία τῆς κτίσεως δὲν εἶναι ρομαντικὸς θαυμασμὸς τῆς φύσεως, ἀλλὰ ἀποβλέπει σὲ «μία εὐχαριστιακὴ θέαση τῆς κτίσεως».
Στὴ συνέχεια οἱ Ἐκκλησίες-μέλη παρουσίασαν τὶς πρωτοβουλίες τους γιὰ τὴν προστασία τοῦ κλίματος. Ὁ ὑπεύθυνος γιὰ τὴν προστασία τοῦ κλίματος τῆς Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας Jakob Lissy παρουσίασε τὸ σχέδιο τῆς Ἐκκλησίας του γιὰ κλιματικὴ οὐδετερότητα ἕως τὸ 2035, ἐνῶ ὁ ὑπεύθυνος γιὰ θέματα περιβάλλοντος τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐπισκοπῆς St. Pölten Axel Isenbart ἀναφέρθηκε στὴν Ἐγκύκλιο «Laudato si’» καὶ στοὺς περιβαλλοντικοὺς στόχους τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐπισκοπικῆς Διασκέψεως. Τὶς δικές τους πρωτοβουλίες παρουσίασαν καὶ οἱ Ὀρθόδοξες καὶ οἱ Ἀρχαῖες Ἀνατολικὲς Ἐκκλησίες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν πράξη τῆς νηστείας ὡς πιθανὸ πρότυπο. Οἱ Ἐκκλησίες συμφώνησαν νὰ ἀναδεικνύουν σταθερὰ τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ κλίματος στὴν κοινωνία καὶ τὴν πολιτική.
Στὸ Προεδρεῖο τοῦ Συμβουλίου ἐξελέγησαν ὁ Σεβασμιώτατος Ἐπίσκοπος Eisenstadt κ. Ägidius Zsifkovics, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε πρόσφατα τὴν ἁρμοδιότητα γιὰ τὰ οἰκουμενικὰ θέματα στὴ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐπισκοπικὴ Διάσκεψη, καὶ ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας κ. Cornelia Richter, ἡ ὁποία διαδέχεται τὴν Ingrid Bachler. Τὸ Συμβούλιο ἐπιβεβαίωσε ἐπίσης τὴ συμμετοχή του, ἀπὸ τὸ 2010, στὸ Οἰκουμενικὸ Πρόγραμμα Συνοδείας στὴν Παλαιστίνη καὶ τὸ Ἰσραὴλ (EAPPI)· λόγω τῶν συνθηκῶν ἀσφαλείας δὲν εἶναι πρὸς τὸ παρὸν δυνατὴ ἡ ἀποστολὴ ἐθελοντῶν.