Μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα ἑορτάστηκε κι ἐφέτος ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου κι ἡ Ἐθνική Ἐπέτειος τῆς 25^ης Μαρτίου τοῦ 1821. Ἡ ἀπαρχή τῶν ἐκδηλώσεων ἔγινε τό Σάββατο 23 Μαρτίου ἐ.ἔ. μέ τήν σχολική ἑορτή τῆς Ἐθνικῆς Σχολῆς τῆς Βιέννης. Διδάσκοντες, διδασκόμενοι, γονεῖς καί κηδεμόνες συγκεντρώθηκαν στόν Ἱ.Μ.Ν. τῆς Ἁγίας Τριάδος κι ἔγιναν κοινωνοί τῶν μηνυμάτων τῆς διπλῆς ἑορτῆς μέσα ἀπό τό θέατρο, τό τραγούδι, τήν ποίηση καί τούς παραδοσιακούς χορούς.

Τήν Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ἤτοι τήν 17^ην Μαρτίου 2019, ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας ἑόρτασε μεθ᾽ ἱεροπρέπειας καί τῆς εἰθισμένης ἐκκλησιαστικῆς τάξεως τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ἀνάμνηση δηλονότι τῆς ἀναστηλώσεως τῶν ἁγίων καί σεπτῶν εἰκόνων γενομένης τό ἔτος 843 παρά τῶν ἀειμνήστων αὐτοκρατόρων Μιχαήλ καί τῆς μητρός αὐτοῦ Θεοδώρας διακηρύσσοντας περίτρανα τήν νίκη τῆς Ἐκκλησίας ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς εἰκονομαχίας, ἀλλά ἐναντίον ὅλων τῶν αἱρέσεων.

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ὁ Οίκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὁ Α΄ στὸν Κατηχητήριο Λόγο του ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (2019), καλεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ ζήσουν μὲ συνέπεια τὴν περίοδο αὐτή, προετοιμαζόμενοι κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὰ Ἅγια Πάθη καὶ τὴν ζωηφόρο Ἀνάσταση του Κυρίου. «Μέσα εἰς ἕνα κόσμον πολλαπλῶν συγχύσεων, ἡ ἀσκητική πεῖρα τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποτελεῖ τιμαλφέστατον πνευματικόν κεφάλαιον, ἀνεξάντλητον πηγήν θεογνωσίας καί ἀνθρωπογνωσίας», γράφει ὁ Πατριάρχης στὸν Λόγο του.

Ἀναλύοντας τὸ περιεχόμενο, τὴν ποιότητα καὶ τὴν ἔκταση τῶν «ἀσκητικῶν ἀγώνων» στοὺς ὁποίους καλοῦνται ὅλοι οἱ πιστοί, ἡ Α.Θ.Π. τονίζει ὅτι ἡ ἄσκηση (νηστεία, προσευχή, φιλανθρωπία) δὲν εἶναι αὐτοσκοπὸς ἀλλὰ ἔχει στόχο τὴν ὑπέρβαση τῶν προσωπικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τοῦ «φρονήματος τῆς σαρκός». Τὸ κέντρο τῆς ζωῆς μετατίθεται ἀπὸ τὴν ἀτομική ἐπιθυμία καὶ τὸ «δικαίωμα» στὴν ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη.

Ὑπενθυμίζοντας τὴν ρήση τῆς Γραφῆς «μηδείς τό ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλά τό τοῦ ἑτέρου ἕκαστος», ὁ Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναφέρεται στὸ ὀρθόδοξο ἀσκητικὸ ἦθος καὶ στὴν ἐλευθερία κατὰ τὴν ὀρθόδοξη θεώρηση, ἡ ὁποία ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης δέν ἀπαιτεῖ, δέν διεκδικεῖ, ἀλλά μοιράζεται καὶ θυσιάζεται: ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία «ἐνεργοποιεῖ» τὶς δημιουργικὲς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐκφράζεται ὡς ἀγάπη χωρὶς προϋποθέσεις καὶ κοινωνία ζωῆς, τὰ «ζητούμενα» δηλαδή τῆς ἐποχῆς μας.

Τὸ πλῆρες κείμενο τοῦ Κατηχητηρίου Λόγου τοῦ Πατριάρχου ἔχει ὡς ἑξῆς.